As it unfolds...

He wanted to outrun the car and I let him. He was fully geared up in his all-white tracksuit. I revved up the engine and checked my rear-view mirror. He was gone.

I could literally feel my heart pounding against my chest. I heard a thud coming from the kitchen. My mouth turned to sand; I couldn't stand as my legs had turned to jelly. Another THUD! Fear washed over me completely as I stood, stock-still.

I finally caught up with him at the butchers' buying meat.
'Hey, I've been waiting a long time.'
'Okay, okay, no need to blow your trumpet. I don't know how you did it but you just beat me only by a couple of minutes.'
'Couple of minutes? I have been waiting for you for the last 200 years!'

Somehow I overcame my fear and tiptoed to the kitchen. All the drawers and cupboards were open, yet nothing was missing. Instinctively I looked over to the set of knives and there they stood, all of them, shining coldly in the dark night... All but one. Where was the…

விதவிதமா சோப்பு சீப்பு கண்ணாடி

யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து கொழும்பு செல்லும் பேருந்துகளில் தேனிசைத்தென்றலின் கானா பாடல்கள்தான் பிரபலம். He reigns supreme... More than ABS brakes.

என்னதான் Canon photocopier என்று நானே கிண்டலடித்தாலும் அந்த தேவா-கானா nostalgia எப்போதும் மனதிலும் உதட்டிலும் ஒரு புன்னகையை வரவழைக்கவே செய்கிறது.

"ஜிஞ்ஜினக்கா ஜிஞ்ஜினக்கா ஜினுக்குத்தான்...
என் ஜீன்ஸ் பான்ட்டு மேல ஒரு கணக்குத்தான்."

Besides, I identified with the character in the films that gave brotherly advice (in a song, obviously!) to the protagonist/hero... Usually played by தலைவாசல் விஜய். "கவலைப்படாதே சகோதரா" காலங்காலமாக காதல் ஃபெயிலியேர்சுக்கு (so-called soup boys) தெம்பாக இருக்குமென்று நம்புகிறேன்.

Deva was a great influence in my teen years. Correct me if I'm wrong, but he was undisputed in the 90's. His music alone drew crowds to the box office. It's great to reminisce now and again.

"கானாங்கத்த மீனு வாங்கி..." Over and out.

இனிப்பும் கரிப்பும்

ஜெயகாந்தன் எழுதிய சிறுகதைத் தொகுப்பு ஒன்றை மட்டுமே படித்துள்ளேன் என்பது மனதை உறுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது.

வெள்ளவத்தையிலுள்ள பூபாலசிங்கம் புத்தகசாலைக்குச் சென்று ஜெயகாந்தனின் புத்தகங்கள் ஏதாவது இருக்கின்றனவா என்று கேட்டேன். பல முழிப்புகள் முகம்மாறிக்கொண்டன. சரி புதுமைப்பித்தன் (அ) அசோகமித்திரன் (அ) ஜெயமோகன் புத்தகங்களாவது உள்ளனவா எனத் தயங்கியபடியே நான் கேட்க, 'என்ன கேள்விப்படாத பெயராச் சொல்லுறார்' என்று எங்கோ இருந்து ஒரு குரல் கேட்டது.

பி.கு. யாழ்ப்பாணத்திலும் தேடி அலைந்து நொந்து நூடுல்ஸாப் போனதுதான் மிச்சம்.

பி.கு.பி.கு. கொழும்பில் சுஜாதா பிரபலமென்றால் யாழிலோ ஓஷோ, சாண்டில்யன் புத்தகங்கள் மட்டும் அடுக்கடுக்காக உள்ளன.

என்ன ஒன்று, கல்கி சுஜாதா வைரமுத்துவின் புத்தகங்களை மட்டும் அள்ளி வந்துவிட்டேன்.

Irudhi Suttru (2016)

The memes just keep cropping up. The movie is fantastic! The leads are magnificent! The director is amazing! The background score and songs are out of this world! The cinematography is breathtaking! Everyone and everything have come together in a wonderful synergy of almost absolute perfection in Irudhi Suttru, directed by Sudha Kongara and starring Madhavan and Ritika Singh. Story:
Prabhu Selvaraj (Madhavan), an ill-mannered, drinking, debauching boxing coach (one of the best in India) is slapped with a false sexual harassment charge and exiled to Chennai to train new boxers. There he meets Madhi (Ritika Singh), a no-nonsense fisherwoman and sister of aspiring boxer Lux (Mumtaz Sorcar). Prabhu notices an aggression and passion in Madhi that seems to lack in others including Lux (as Lux wishes to become a police officer by means of sports quota). He offers to train Madhi who refutes his offer initially, only to take it up when he offers to pay her 500 rupees per day. And so begins the r…

Uttama Villain (2015)

I was surreptitiously wiping my eyes as I left the cinema, overcome by melancholy. I had just witnessed Kamal Haasan's (KH) exploration into his own mortality and superstardom. I have to provide an unbiased review. I should... but the emotionality is so overwhelming I find myself holding back tears as I reminisce on the utterly magnificent "Uttama Villain" (UV).The meta-nature of the film strikes multiple chords with KH's own life. Reality and art become so hard to distinguish, they start to merge as one. The narration switches between Manoranjan's life (as he tries to come to grips with his imminent death) and "Uttama Villain" (the film-within-the-film that parallels Manoranjan's life). The following are rather my observations than a review. Synopsis: An ageing superstar (*cough* *cough*) diagnosed with malignant brain tumour, chooses to act in a film in which the protagonist (Uthaman) inadvertently cheats death and is hailed as a "Mrityunjaya&…